آرتروز زانو یکی از مهم ترین دلایل درد و ناراحتی مفصل زانو بخصوص در افراد میانسال و سالمند است.
آرتروز نوعی بیماری تخریبی و پیشرونده مفاصل بدن است که به دلیل تخریب و از بین رفتن غضروف مفصل زانو رخ می دهد.
غضروف نوعی بافت با خاصیت ارتجاعی است که انتهای استخوان ها رد محل مفاصل را پوشانده و حرکت آن ها بر روی هم را تسهیل می کند ، در نبود غضروف استخوان ها بجای آن که بر روی یکدیگر بلغزند بر روی هم ساییده می شوند که این وضعیت سبب بروز درد ، التهاب و اختلال در عملکرد زانو می شود.
کاهش دامنه حرکتی زانو و اختلال در عملکرد حرکتی فرد در نتیجه آرتروز زانو یکی از مشکلات شایعی است که اغلب مبتلایان از آن شکایت دارند.
حرکات تکراری زانو ( خم و راست شدن بیش از حد ) و وارد شدن فشار بیش از حد به مفصل زانو از مهم ترین عواملی هستند که ریسک بروز آرتروز را به همراه دارند.
بر اساس آمارها احتمال بروز آرتروز در خانم های میانسال و سالمند بیش از سایر افراد است ، به همین دلیل لازم است خانم هایی که رد سنین میانسالی قرار دارند با حفظ وزن درد محدود طبیعی ، انجام ورزش های مناسب و محافظت از زانوهای خود از بروز این بیماری پیشگیری کنند.
علائم آرتروز زانو
- احساس درد در زانو که با فعالیت ، راه رفتن و نشستن و برخاستن تشدید می شود.
- کاهش دامنه حرکتی زانو در نتیجه کاهش انعطاف پذیری زانو
- ناتوانی در خم و راست کردن زانو
- التهاب و تورم مفصل زانو
- ضعف عضلات اطراف مفصل زانو
- شنیده شدن صدا از مفصل زانو هنگام حرکت
- تغییر شکل مفصل زانو در موارد پیشرفته
- آب آوردن زانو
دلایل و عوامل افزایش دهنده خطر
- حرکات تکراری زانو مانند خم و راست کردن بیش از حد و بطور مکرر مهم ترین عامل در افزایش خطر بروز این بیماری است.
- آسیب دیدگی زانو مانند شکستگی و دررفتگی زانو ، پارگی رباط های و مینیسک ها ، اسیب تاندون ها و بورس های زانو و … ریسک بروز آرتروز زانو را در سال های آینده افزایش می دهند.
- اضافه وزن و وارد شدن فشار به زانو در نتیجه حمل اجسام سنگین در دراز مدت ریسک بروز آرتروز را افزایش می دهد.
- بی ثباتی زانو به دلیل شل بودن رباط های زانو
کندرومالاسی کشکک - ضعف عضلات مفصل زانو
- عفونت مفصلی ، روماتیسم مفصلی و دیگر بیماری های مفصلی نیز ریسک بروز این بیماری را افزایش می دهند.
- ناهنجاری های مفصل زانو مانند زانوی پرانتزی و ضربدری ، زانوی عقب رفته و … نیز با افزایش خطر بروز این بیماری در سنین میانسالی همراهند.
روش های درمان
تاکنون هیچ درمان قطعی برای این بیماری مفصلی شناخته نشده اما راهکارهای درمانی می توانند به تخفیف علائم بیمار ، بهبود شرایط وی و جلوگیری از پیشرفت بیماری کمک کنند.
استراحت دادن به زانو از طریق کاهش فعالیت بمنظور کاهش فشاری که به مفصل آسیب دیده وارد می شود ضروری است، به همین منظور بیمار باید انجام هرگونه فعالیتی که سبب وارد شدن فشار بیش از حد به زانو می شود را به حداقل برساند.
کاهش وزن در صورت وجود اضافه وزن و اجتناب از قرار دادن زانو در موقعیت هایی مانند دوزانو چهار زانو در افراد مبتلا به آرتروز زانو ضروری است.
استفاده از کمپرس سرد و گرم نیز به کاهش درد و مشکلات مفصل زانو در فرد مبتلا کمک می کند.
برای تسکین درد و التهاب مفصل زانو با تجویز پزشک می توان داروهایی همچون ناپروکسن و دیکلوفناک و در موارد شدید کورتون های تزریقی را استفاده کرد.
انجام جراحی تنها در موارد تخریب شدید مفصل زانو و در صورت عدم بهبود شرایط بیمار با روش های غیرجراحی توصیه می شود.
درمان آرتروز زانو با فیزیوتراپی
فیزیوتراپی زانو به عنوان یکی از موثرترین راهکارهای درمان این بیماری شناخته می شود.
فیزیوتراپی زانو با متدها و مدالیته های مختلفی همچون لیزر پرتوان ، تمرینات ورزشی ، درمان های دستی ، الکتروتراپی و … به بهبود شرایط فرد مبتلا به آرتروز زانو کمک می کند.
تمرینات فیزیوتراپی همچنین نقش موثری در افزایش دامنه حرکتی زانو و بهبود عملکرد حرکتی زانو دارند.
کلمات مرتبط :
فیزیوتراپی زانو – فیزیوتراپی خوب در نارمک – فیزیوتراپی در فرجام